2012-04-11 NFVC Noordwijk op bezoek

NFVCDSC 8043


NFVC Noordwijk op bezoek bij FVCZ in Zoetermeer




Jako Otte (Foto: John Riegen, 2012)



Vanavond het tegenbezoek van onze filmvrienden uit Noordwijk. Op het programma stonden 12 films, waarvan helaas een tweetal DVD's op geen enkele manier aan de praat te krijgen waren. Niet via BD, DVD en een tweetal laptops. Helaas! Door dit uitproberen waren we helaas wat later begonnen, maar onder de bezielende leiding van Jako Otte werd een interessant programma ingeleid en aan elkaar gepraat. 

"Castelles (2003)" liet ons het bouwen van een menselijke toren van soms 7 tot 9 lagen zien in Tarragona (Spanje), een jaarlijks terugkerend gebruik. Meestal gaat het goed, maar je zit toch ook te wachten tot het een keer fout gaat. Het geluid van de tenora past uitstekend bij de sfeer van de film.

"Instrumentos musicales" (1 min) werd opgenomen op Cuba en liet ons beelden zien van de bouw van trommels. De opnamen waren niet speciaal voor dit doel gemaakt, maar waren onderdeel van een grotere vakantiefilm. Een mooi sfeerbeeld in korte tijd en daardoor soms te kort voor een documentaire.

"Wie de bal kaatst" was een korte speelfilm van Opa (van Polanen) met de kleinkinderen en de eveneens in het complot zittende oma. Thema was de plagende opa ook eens terug te pakken. Leuk opgebouwd met leuke invullingen zoals de ronde tomaat i.p.v. de rode biljartbal. Tenslotte moet een emmer water boven de zitstoel van opa leeg gestort worden met behulp van een brandglas, touw en de zon. Goed gedaan. Het maken van een grappige film is tenslotte niet eenvoudig.

"Het spoor bijster" was een leuke 1-minuut-film. We zien een trein, instappende passagiers en na fluitje vertrek van de trein. Vervolgens de hoofdpersoon in zijn eigen tuin bij het hek. Hij kijkt rond, blaast op zijn fluitje en maakt het hek dicht. Daarna komt vrouwlief aanhollen, kennelijk te laat.

"Reisgenoten" van 1 min 30 liet ons een reeks van fotografen zien bij het maken van opnamen. Een fotograaf heeft problemen met opnemen en ziet telkens verkeerde beelden in zijn zoeker . De digitale mogelijkheden van Pinnacle zijn hierbij gebruikt om de foto te manipuleren.

"Zeillessen" toonde ons het volgen van zeillessen door de kleinkinderen van de maker aan de Costa Brava op muziek van "those are the days of our live". Een goed en duidelijk verhaal.

Van dezelfde maker (Hans van Eiken) was ook de film "Pont over de Ebro", een al honderde jaren in  gebruik zijnde veerpont over de Ebro, waarbij de stroming zorgt voor de beweging van de pont. Omdat niet duidelijk was hoe de pont werd tegengehouden, werd de film een tweede maal gedraaid. De pont is nu een monument.

'Aqua de Brasil" nam ons mee naar de beroemde watervallen van Iguazu. Op de muziek van "waterfalls" zien we vanaf een klein stroompje de grote watervallen ontstaan. De film was volledig nagesynchroniseerd, waardoor het live geluid van het aanwezige publiek toch wel ontbrak.

Eveneens 1 min was de film "Zandrollers" van Aad van Polanen, een inmiddels bekroonde film (tweede van de Unica Zwitserland). Een perfecte film. Een muntenzoeker op het strand vindt een in het zand begraven arm van een vrouw met een ring aan de vinger. Hij besluit deze te stelen. Terwijl hij dit doet schuift zijn portemonnaie uit zijn broekzak en wordt door een niet zichtbare hand mee het zand ingetrokken.

"Zuiderzeemuseum" was eveneens van Aad van Polanen en gaf een mooie impressie van de museum en de activiteiten daarin. Mooie fotografie, wel wat veel camerabeweging hetgeen de film wat onrustig maakt. Een aantal delen van de voice-over was erg goed gevonden. Jammer dat de muziek wat te dominant is. Live geluid is bij dit soort opnamen vaak een probleem, omdat gebruik gemaakt wordt van de cameramicrofoon. Doordat veel gebruik gemaakt is van detals was het prettig om naar te kijken.

Omdat twee films door technische problemen waren vervallen kregen we nog een tweetal films als toegift. De eerste film was "Cruise IJsland", beginnend in de Noorse fjorden en daarna de oversteek naar IJsland met zijn watervallen en geizers. Grappig waren de opnamen van een oud huis, omringd door warmwaterbronnen. Gebruikte muziek hierbij was van Mahler.

Raimat

Van de laatste film "Raimat" kregen we dorst. De opnamen waren gemaakt in de Bodega van Raimat, een plaatsje waarvan het leven en straatbeeld wordt beheerst door wijnen. Zelfs de straatnamen bevatten de naam van bekende druivenrassen. Het plukken van de druiven gaat hier machinaal. Aan de fabriek worden monsters genomen voor de kwaliteit, waarna de druiven de fabriek ingaan voor verdere verwerking en opslag in tanks en houten vaten. In totaal gaat het daarbij om 15000 vaten ofwel 4,5 miljoen liter wijn. Naast wijnen wordt in deze bodega ook wijn verwerkt tot mousserende wijn (Cava). Een mooie documentaire en mooie beelden. Dat het productieproces zelf niet gefilmd mocht worden nemen we dan maar op de koop toe.

Een gezellige en onderhoudende avond die geheel werd gevuld met films van twee makers" Hans van Eijken en Aad van Polanen.



 CluB Webmaster: John Riegen / Harry van der Burgt