2005


2005-april Groepsfilm Zoetermeer

Groepsproject gefilmd in Zoetermeer


Op de nopro avonden hebben we de afgelopen tijd regelmatig aandacht gevraagd voor het project "Zoetermeer”. Na synopsis, script en draaiboek was het nu zover dat we de opnamen konden maken.

Onder de werknaam "Smaragd" zijn we met een groepje van 6 man aan het filmen geweest . Het groepje bestond uit Rini Konings (algehele organisatie) Bart van Gent (speler, voormalig stadsarchitect Zoetermeer en kenner van Zoetermeer), Jan Koole (speler, onbekend met Zoetermeer), Harry van der Burgt (regisseur), John Riegen (cameraman) en Hans van Woerkom (cameraman).

We startten woensdag 11 mei met koud en afwisselend nat, droog en zonnig weer.


zoetermeer film

Foto links:

v.l.n.r. Harry van der Burgt (regisseur met klapbord), wandelaars Jan Koole en Bart van Gent (architect).















We volgden een route aan de hand van het oude structuurplan uit 1967.

Hierop stonden 4 kwadranten, die moesten worden ontwikkeld, tot wat nu Zoetermeer is.

We filmden 2 wandelaars; de ene (Jan), die niets van het ontstaan van Zoetermeer afwist, stelde vragen en de ander (Bart) beantwoordde die.

We startten in het 1e kwadrant (Dorp, Palenstein, en Driemanspolder) in het Dorp bij de Oude Kerk. We  gingen via de Leidse Wallen naar de markt bij het Stadhuis en maakten vervolgens een rondje om de Dobbeplas. Daarna gingen we via de Dorpsstraat naar de buurtvaart, om tenslotte in de Driemanspolder te belanden.

Ondanks de kou bleken we toch aardig gekleurd te zijn door het magere zonnetje.


Donderdag 12 mei vervolgden we onze tocht in het 2e kwadrant (Meerzicht) in het Laveibos, waar we een hoge flat beliftten. (Leuk voor de hoogtevrezers!). Via de koepeltjeswoningen, verscholen achter bosjes langs de Rijksweg A12, vervolgden we onze weg (per fiets) tot we die op het perron van station Meerzicht beëindigden. Hier moesten de acteurs als de wiedeweerga in- en uitstappen, omdat ze anders gearresteerd zouden worden, voor het niet bij zich hebben van een geldig plaatsbewijs.

Daarna kwam het 3e kwadrant aan de beurt: Buitenweg, de Leyens. Hier wandelden we lang de wetering vanaf de Muzieklaan naar de Fats Wallerrode met de “dekwoningen” en “ruggen”.

Over de oudste weg in Zoetermeer (de Broekweg) fietsend, belandden we bij de kruising Zwaardslootseweg en de ringsloot van de Meerpolder.

Na hier alles te hebben verteld, vervolgden we onze weg naar het 4e kwadrant (Seghwaert) en werden we onder Rini's bezielende leiding in de weiden losgelaten (grazen was niet toegestaan!). Dat het voor een Zoetermeerse automobilist moeilijk was om zich per fiets te oriënteren, zonder kaart, bleek toen Rini een telefoontje kreeg van een van de deelnemers, met de wanhoopskreet: "Ik ben jullie kwijt ".

Vrijdag startten we op het Stadhuisplein in het Stadshart, dat als laatste deel van Zoetermeer is gebouwd en waar we de hoogteverschillen, het sprinterstation filmden. Ook maakten we kennis met de welwillende tegenwerking van de beveiligingsmedewerkers van het overdekte winkelcentrum. Hier is filmen verboden zonder toestemming van de eigenaar van de gebouwen (bij navraag bij de politie van Zoetermeer bleek dit onjuist: het is een openbaar toegankelijke ruimte).

We eindigden onze tocht op het Westwaarts voor de viswinkel tegenover de Konmar, waar Rini ons allen bedankte voor onze inzet en Bart een cadeaubon overhandigde. Het was voor ons allen een prettige en leerzame ervaring.

We komen zeker nog terug op de leermomenten, die het ons opgeleverd heeft.


John Riegen


2005-04-27 Macro-opnamen J. van Herten


Jacques was door de programma commissie aangezocht om het onderwerp “Macro” voor ons te behandelen. Tot verrassing van velen was ook Gerrit van Doornen deze avond na langdurige afwezigheid wegens ziekte weer van de partij. Tevens had hij aangeboden wat mogelijkheden te willen demonstreren.

De eerste film in het kader van de macro-opnamen was het werk van Piet Spiekman, waarbij hij over een groot aantal sporen van zijn emplacement miniatuurtreintjes levensecht voorbij liet rijden. Hij wekte de indruk dat het op Rotterdam centraal was gefilmd, met de sporen 1 t/m 11.

Jacques herkende hierbij enkele moeilijkheden, die werden veroorzaakt door de ingebouwde macro-stand.

Moeilijke scherpstelling (zeer kleine scherptediepte).

Hierna gaat Jacques in een kort leermoment of overweging in op het fenomeen "Macro".


macro

Hij onderscheidt 3 manieren om tot een grote afbeelding van een klein voorwerp te komen:

1. Een macrolens. (scherp op een afstand van 2 à 3 cm)

2. Aparte voorzet macrolens. Afstand ca. 50 cm, onderwerp het hele zoombereik scherp (geeft het beste resultaat, scherp van voor tot achter).

3. Zoomlens (scherp op afstand van 1 à 1,20 meter)

Om deze afstand te verkleinen kunnen we gebruik maken van voorzetlenzen van een aantal dioptrie.

1 dioptrie - geeft 1x halvering van de afstand.

2 dioptrie - nogmaals halvering.

3 dioptrie - weer een halvering

Digitale zoom is alleen goed voor verkooppraatjes, maar (meestal) niet bruikbaar: uitzetten dus.


Beperkingen van de ingebouwde macro-stand.

1. Kwetsbaarheid van de camera, doordat men van te dichtbij moet filmen (Voorbeeldfilmpje 1 à 2 cm van een gasvlam gaat wat moeilijk)

2. Scherpstelling scherptediepte van 1 à 2 cm (Is afhankelijk van lensopening en hoeveelheid aanwezig licht)

3. Vertekening van het onderwerp (bolle gezichten)


Demonstratie door Gerrit van Doornen.

Gerrit , voor het eerst sinds maanden weer in staat om aanwezig te zijn, stond Jacques terzijde, door een demonstratie te geven met de verschillende lenzen. Daarna vertoonde hij een filmpje met verschillende voorbeelden, opgenomen tijdens een vakantie (slakken zijn traag, zodat het ook wat langer duurde).

Jacques liet ons voor en na de pauze verschillende films zien, waarbij gebruik werd gemaakt van verschillende macro mogelijkheden. Zo zagen we onder meer een cyclus van de vier jaargetijden, "Lente, Zomer, Herfst en Winter".

Daarnaast zagen we ook "Lentekriebels”, “Herfstmijmeringen”, “Wintertinteling” en “Een bijzonder stadstuintje". Vaak werden daarbij mooie macro opnamen gemengd met passende muziek. Jacques vertelt ons hoe hij deze close-ups heeft gerealiseerd. Hij werk het meest met een losse opzet – macrolens. Die geeft volgens hem de beste resultaten, in tegenstelling tot de ingebouwde macro instelling.


Voor bezitters van een camera met LCD-scherm had hij de volgende tip: Stel je scherm instellingen zo af, dat het scherm beeldje hetzelfde is als wat je op de (aangesloten) TV ziet. Dit voorkomt teleurstellingen, als je buiten filmt en het scherm staat te licht. Je denkt mooie opnamen te hebben, maar thuis is het pet!

De meeste opnamen werden gemaakt in Zoetermeerse parken. Harry sloot de avond met de opmerking: "Het zijn de kleine dingen die het doen” en voegde direct hieraan toe “maar je moet ze wel kunnen zien". Dat de

mogelijkheden er zijn hebben we in de verschillende voorbeelden kunnen zien. Hij wilde niet de avond nog eens samenvatten, zoals de voorzitter vaak doet. Wel wilde hij een ding van hem overnemen: “knap als je die deskundigheid in de club hebt en die met zijn allen kunt delen".


John Riegen



2005-04-20 NoPro Filmisch


Rini Konings deelt scènelijsten uit en geeft een toelichting over de bedoeling van de voortgang van ons Zoetermeer project, dat inmiddels de werktitel "Smaragd" heeft gekregen.

Het is een keurig verzorgd geheel geworden en als ondersteuning had hij nog een werkfilmpje gemaakt aan de hand van kwadranten op een kaart, waarbij de route als een lopende lijn door de straten loopt en met inserts in de hoek de bijbehorende locatie zichtbaar is. Zo krijg je een goed idee van wat er ons groepje te wachten staat.

De route is ingekort: Rokkeveen, Palensteijn en Oosterheem vervallen, om de film niet te lang te maken.


Het werkgroepje bestaat uit 6 personen:

Projectleider is Rini Konings. De rol van de wandelaars wordt gespeeld door Bart van Gent (die ook bijna het hele script geschreven heeft) en Jan Koole (een verbaasde niet-Zoetermeerder).

2 Cameralieden: Hans van Woerkom en John Riegen

2 begeleiders Rini Konings en Harry van der Burgt.

Nadat deze zaken waren doorgesproken, werden nog een aantal opdrachtfilmpjes (Opdrachtgever: Joop Meerburg) gedraaid, die bij de vorige keer (23 maart) niet aan bod waren gekomen.

Hierbij moest weer in 5 stappen getoond worden hoe het niet en wel moest voor wat betreft het monteren van beeld, life - geluid, muziek en commentaarstem.

Verder vertoonde Wout Verburg de verbetering van de film over de honingoogst. We zagen nu een kop en een staart van de film, terwijl in tegenstelling tot de vorige keer, nu alleen het middendeel ontbrak. (In verband

met de tijd weggelaten).


John Riegen


2005-04-13 Mat Gerritsen op bezoek


Volgens het programma zouden we “Filmen op de club” o.l.v. Ben Brinkel.

Er zou deze avond ‘iets leuks’ gedemonstreerd worden dat gefilmd zou kunnen worden. Helaas vond Ben niets leuks of was de voorbereiding te kort. Als vervangend programma werd Mat Gerritsen van het Toverlint bereid gevonden voor ons een avond te verzorgen.


mat gerritsen

Omdat het maken van een programma voor een avond veel tijd en energie kost en je na het presenteren er niets meer mee doet, werd een idee geopperd, deze programma's uit te wisselen in de regio. Zodoende bracht Mat Gerritsen van "Het Toverlint" uit Gouda ons een bezoek.

Op zeer geanimeerde wijze toonde hij ons een aantal één minuut films, die in een bepaalde volgorde waren gerangschikt. Deze films waren indertijd door de BSA verzameld, omdat men graag films wilde bespreken, zonder dat mensen gepikeerd zouden raken door opmerkingen over "hun"film.




De goede één minuut films hebben alle aspecten in zich van een grote film, zodat deze een dankbaar object

zijn om te analyseren. Mat had de films gerangschikt naar de onderwerpen die de BSA indertijd in een folder 10 slagen analyse had verwerkt.

Hierin kwamen aanbod:

Camerawerk: standpunt hoog, laag , stil , bewegen. 

Voorbeeldfilms: "De Val" uit en "Schrik" uit Noord-Holland Het blijkt dat films met 25 à 30 shots per minuut de films boeiend maken als ze op een vanzelfsprekende manier gemonteerd worden.

" Effe een tukkie doen", een film van Bram de Korte, ondanks weinig camerastandpunten, eenvoudige montage en weinig fantasie, een leuke film.

Geluid: te beoordelen op goede montage en toepasselijkheid. 

Voorbeeldfilms: "Citroenen zijn zuur", waarin een inbreekster een schilderij, waarop een stilleven met citroenen, uit een lijst snijdt. Vervolgens rolt ze het op en er valt een citroen uit, die de infraroodstraal van het alarm onderbreekt, waardoor dit afgaat. Hier waren ongeveer 26 shots op goede manier gebruikt Bij het maken van zo'n één minuut film, blijkt dat een shot korter dan 2 sec. moeilijk is, voor een close-up 1 sec wordt gebruikt en voor een handeling 3 seconden min of meer standaard is geworden.

De tweede film voor het geluid meegenomen, was de animatiefilm "Help" van Jan van Weezenberg. Hierbij was het geluid bewust monotoon, rustig gehouden, terwijl de beelden van treinen vliegtuigen en auto's die rook produceerden, veel dynamischer waren. Het slot was een man die "Help" riep, rook in en uitademde en vervolgens in een geraamte veranderde.

Films met locatie als onderwerp

Locatie: C en A, film van Bram de Korte. Een man die aan kostuums frunnikt, wordt door een detective gevolgd in de winkel en tenslotte meegenomen naar een kantoortje waar het bewijs van zijn diefstal getoond wordt. Hij komt n.l. door de draaideur binnen met slechts een zwembroek aan.

2e locatie: Het ziekenhuis in Gouda, waar een arts een mevrouw Leeflang vraagt, waarom zij niet wat eerder was gekomen. De camera draait naar de vrouw, die een geraamte blijkt te zijn (film Bram de Korte).

3e locatie: De film "Abfahrt 10:10", speelt zich af op een perron met een trein.

Een vrouw probeert uit te stappen, het lukt maar niet, de conducteur komt er aan duwt de vrouw weer naar binnen, geeft het vertreksein en de trein vertrekt.

Casting: Het zoeken van de juiste personages. Dit moeten geloofwaardige types zijn. Hiervoor had Mat de volgende films uitgekozen:

"Schrik" een vrouw stapt uit een auto en neemt uitvoerig afscheid van een man, die vervolgens bij zijn huis aankomt, waar zijn vrouw hem al staat op te wachten. "Waar bleef je toch?" Ze vertrekken snel en onderweg ziet de man tot zijn schrik een schoen voorin op de grond. Hij leidt zijn vrouw af en gooit de schoen naar buiten. Bij aankomst mist de vrouw haar schoen.

"De Uitrusting" met Nel Timmermans, een natuurtalent.

Licht: Hoe is de be- en verlichting van de film?

"Niet voor de poes", een film waarin een kater en een konijn een rol spelen "Toekomst", een film die ons een toekomstbeeld schetst, dat je allerleizaken per betaal automaat kan open, zoals een huis, een vrouw, 5 tassen.

Tot schrik van de hoofdpersoon blijkt dat de camera ziet dat ze al 5 tassen heeft, waarna de rekening wordt geblokkeerd.

Montage: Spaarzame toepasselijke effecten vloeiende overgangen. 

Films: "De kus", een film met een slangenbezweerder die een slang moet kussen, waarna de slang in een slangenbezweerster verandert (morphing), vervolgens verandert (weer morphing) de slangen bezweerder in een slang.

"Duell", een auto en een fietser racen van stoplicht naar stoplicht. De fietser haalt de auto steeds in en leunt dan op de auto. Tenslotte komt de fietser ten val, omdat de auto volgas achteruit rijdt en de man zijn steuntje mist. De film had ongeveer 36 scènes terwijl je het idee had dat het een doorlopende film was.

"Die zie je niet vaak". Een film met mooie koppen, heel goede belichting, maar zwak verhaal over een man die tijdens een kaartspel "slaap-" zand over de kaarters strooit en zich vervolgens al lachend met het geld in de slaapmuts (Klaas Vaak?) uit de voeten maakt.

Regie: Heeft de regisseur nu een goede invloed uitgeoefend in de volgende films?

"De afrekening", deze film begint in een café met mensen aan de bar, een dronken man gaat naar buiten en wordt door rechercheurs in de boeien geslagen als hij per auto wil vertrekken. Voor straf, omdat hij onder invloed wil gaan rijden, wordt hij in een vat gestopt en plat geperst.

"Op het nippertje". Een film van Mat Gerritsen: Een man op een racefiets krijgt een telefoontje, dat hij meteen naar het zieken huis moet omdat een bevalling is begonnen. In het ziekenhuis wordt daarna een baby geboren en gaat de camera naar de voeten van de dokter, die racefietsschoenen aan heeft.

De clou wordt door de meeste mensen niet begrepen. De bedoeling was dat je dacht dat de man in de groene jas de vader van de boreling was en dat je na het zien van de schoenen begreep dit de dokter was. Dit kwam niet uit de verf (camera). Dit kan een fout van de regie zijn, maar ook van het script.

Idee: Het verfilmen van een idee.

"Spot". Stoppen met roken kan anders (man die in bos rookt, wordt doodgeschoten) 

"Analogisch". Hier is veel werk gemaakt van de montage en het geluid. Speelt zich af in de tijd van analoge naar digitale montage. Een zeer snelle montage van iemand die analoog aan het monteren is, waarbij er van alles mis gaat.

Vervolgens neemt hij een sigaret uit een pakje (merk Casablanca), de muziek wordt rustig, de man ook en zegt dat het monteren met de Casblanca veel rustgevender is.


2005-03-30 Monteren op muziek


Er werd op het monteren op muziek ingegaan.

De avond werd verzorgd door “invaller” Jacques van Herten. Deze begon met de opmerking, dat hij nooit heeft geroepen dat hij haarfijn wilde uitleggen hoe je moet monteren op muziek. Hij voegde daar een extra opmerking aan toe in de trant van “weet je nu niet hoe het moet, dan weet je het aan het einde van de

avond ook niet”. Gelukkig werd deze opmerking gevolgd door de opmerking, dat hij hoopte dat aan het eind van de avond de belangstelling voor het monteren op de muziek zou zijn toegenomen. Over de technische uitwerking daarvan wilde hij het deze avond niet hebben, aangezien dat meer voor thuis of op de technische avonden is.


Jacques zou het “monteren op muziek” in 3 groepen willen indelen:

1. Simpele vorm: gewoon wat leuks doen met beelden bij de muziek. Doel het oproepen van een bepaalde sfeer.

2. Zelfde categorie, maar van een iets andere orde (muzikaal gedicht)

3. Op muziek gemonteerde beelden: nieuwe maat, nieuw shot. Andere mogelijkheid hierbij is het “monteren op de accenten in de muziek”.


Over de avond verspreid werden telkens voorbeelden getoond.

Van Jaap Leeuwe zagen we een film over een dansgroep uit Groningen, waarbij hij inserts had gemaakt en de muziek liet doorlopen.

Zelf had Jacques een aantal films uit zijn collectie geselecteerd die telkens konden dienen als voorbeeld. We zagen ondermeer “Herfsttinten” (muziek van Rowland), “Samos (muziek van Evans), “St. Jan van Den Bosch” (muziek van Vangelis), “Herfst aan de waterkant” (muziek van Goya).

Stuk voor stuk juweeltjes om naar te kijken (en vooral te luisteren).

Jacques gaf daarbij nog een paar belangrijke tips:

- Monteren op muziek is iets persoonlijks (hoe voel je het zelf aan).

- Selecteren van muziek kost veel tijd (als voorbeeld noemde hij zijn eigen ervaring bij het zoeken van muziek. Uit 35 CD’s kon hij niet de gewenste muziek selecteren.

- “Je fantasie is je grens”. Van de spreker van deze avond hebben we inmiddels wel geleerd dat deze zeker niet beperkt is.

Al met al een interessante avond. Aan ons om de ideeën in eigen films te verwerken.



2005-03-23 NoPro Filmisch


Vandaag de eerste resultaten van het voorstel van Joop Meerburg.

Voldoende aanmeldingen, zodat ook na de pauze nog twee voorbeelden werden getoond. Daarna was er nog tijd voor een paar films. In het algemeen werden de door Joop voorgestelde voorbeelden goed aangehouden. Wel blijkt dan een lengte van een minuut toch aan de wat lange kant te zijn en ziet (en vooral hoort) men de resultaten ook wel in kortere tijd.


Daarna was nog tijd beschikbaar voor het vertonen van een paar films.

We begonnen met de film “Portugal” van Rinus Vollebregt. Mooie kleuren en bekende, maar toch wel passende muziek. Een van de opmerkingen was dat het live geluid was weggelaten. Bij een van de mooie opnamen van de lokale bevolking was dit wellicht goed, omdat de opmerkingen naar de cameraman wellicht niet al te netjes waren. Probleem in dit soort landen.


Minder ver van huis, maar zeker niet minder vermoeiend, was een film van Rinus Vollebregt “Ronde van Nederland” op de fiets. Daarbij werd Nederland wel wat ruim genomen omdat we toch ook wel wat stukjes België meenden te ontdekken. Gelukkig voor de maker, die ook zelf de tocht per fiets mee maakte, werden ook de nodige rustpauzes genomen. Jammer van het soms wat te barre weer. Met zo’n internationale groep op de fiets genoeg stof om later thuis te praten over hoe mooi het was, maar ook hoe nat het was. Hulde voor de maker die daarbij zijn camera toch droog wist te houden en ons van de nodige mooie beelden kon voorzien.



2005-02-16 Chromakey

Oorspronkelijk zou deze avond worden verzorgd door Ben Brinkel en Gerrit van Doornen. Door ziekte van de laatste werd het programma wat aangepast en volledig door Ben verzorgd. Hierdoor kwam de nadruk te liggen op de mogelijkheden van Studio 9 van Pinnacle, het montageprogramma waarmee Ben werkt.

In de filmwereld wordt deze techniek meestal aangeduid met begrippen “blue screen” en “Green screen”, vanwege het feit dat meestal de kleuren blauw en groen worden gebruikt. Chromakey is een methode, om een beeld in ander beeld te zetten in een doorzichtig gedeelte. Dit gedeelte is een bepaalde achtergrondkleur b.v (koren-) blauw (meestal) of een andere kleur. Wel moet je er op letten dat er geen zuiver blauwe voorwerpen in de scènes voorkomen, omdat deze dan ook doorzichtig worden. Bij de wat professionelere programma's als Adobe Premiere e.a. kunnen allerlei kleuren worden gekozen als transparante kleur en is men niet gebonden

aan de voorgeprogrammeerde kleur blauw om het gewenste resultaat te krijgen.

De mogelijkheden van Chromakey zijn zeer uitgebreid. Wel is het van belang dat de gekozen kleur niet voor mag komen in het te filmen onderwerp en dat tevens de kleur gelijkmatig is. Kleurzweem kan snel een afwijkend resultaat geven. De professionele pakketten zijn daarbij in het voordeel, omdat daarbij nog wat nuances kunnen worden aangebracht. 


green screen

Op de foto links zien we een man voor een groene achtergrond iets aanwijzen.

Het is dan wel zaak te weten wat op dat punt bij het toegevoegde beeld gaat komen (bijvoorbeeld een

depressie op een weerkaart, of een kerkje in een landschap). Zo zie je maar, je hoeft er niet geweest te zijn.











Ben Brinkel laat een aantal voorbeelden van de (on-)mogelijkheden van chromakey zien.

De presentatie bestond uit 2 delen:

Deel 1:: Aan de hand van een film van Ben met toepassingen en voorbeelden in een speeltuin, werd het onderwerp toegelicht.

Deel 2: praktisch: We gingen zelf met camera aan de slag.en maakten opnamen met een blauw doek als achtergrond. Vervolgens werden de opnamen gemonteerd in Studio 9.3 van Pinnacle om het gewenste resultaat te krijgen.

Het was voor velen een verrassende en leerzame avond.



2005-02-09 NoPro Filmisch


Rini Konings gaf een overzicht van de stand van zake bij het Zoetermeer project. Joop Meerburg was zeer teleurgesteld over de kwaliteit van het geluid bij een aantal films uit de voorselectie en deed daarom een voorstel om hier wat aan te doen. Het voorstel van Joop behelsde een stapsgewijze aanpak van het

geluidsprobleem. Beginnen met het originele geluid en daaraan vervolgens muziek, commentaar etc. toevoegen. Als laatste het op elkaar afstemmen van de sterkte van de verschillende geluiden, zodat het een prettig hoorbaar geheel wordt.

Daarna keken we naar “Praktijkonderwijs in beeld”, een film van Jacques van Herten. De film was bedoeld om zijn school (Het Atrium) te promoten. Met fraaie beelden en ondersteund door een goed geluid werden verschillende activiteiten van de leerlingen in beeld gebracht. Camerawerk van Jacques van Herten en Joe Toet. Goede verduidelijkende tekst. Het was erg leuk om de leerlingen ook zelf aan het woord te laten, hetgeen vanwege de achtergrond van deze leerlingen een prestatie op zich is. Kortom een mooie film met dito geluid. Je kunt zien dat aan de film de nodige tijd is besteed.


bieschbosch

John Riegen had nog opnamen gevonden van ons clubuitstapje naar De Biesbosch. Het bandje was beschadigd geraakt en hij had geprobeerd om de beelden voor zover mogelijk te restaureren. Helaas ging dit een beetje mis, omdat bij het afspelen van de band bleek dat de computer op hol was geslagen en we deels te snelle beelden kregen. In het rustige deel zagen we nog de beschadiging in beeld, maar toch was het leuk om de beelden nog eens te zien.


Eddy Jansen had een super-8 film uit 1983 overgezet op video en deze wat bewerkt. We zagen “Fort Buoux, Citadell de Luberon”.

De beelden waren voorzien van een goed en informatief commentaar.

Jammer van de soms wat lange zinnen en de soms wat mindere verstaanbaarheid. Toch een leuk idee om je oude films te redden van de vergetelheid.


dieren-zutphen

Van André van Dam zagen we beelden van een “Rondreis Dieren - Zutphen”. De opnamen waren niet door André zelf gemaakt, waardoor hij regelmatig zelf in beeld was als trotse opa te midden van de kleinkinderen. De beelden waren niet echt gemonteerd en aan het geluid was nog weinig gedaan. Door een misverstand was deze film toch gedraaid, terwijl het alleen maar de bedoeling was om te kijken of de opnamen op de aanwezige apparatuur te vertonen was.




2005-01-19 Clublid centraal



Bert had voor deze avond "clublid centraal " gedacht aan een duo. Hij had hiervoor John Riegen en Harry van der Burgt gevraagd.

Zij begonnen te vertellen hoe zij begonnen zijn met filmen en hoe bij onze club terecht zijn gekomen.

Daarnaast hadden zij fragmenten verzameld uit eerdere films.


louvre

Zo bezochten we onder meer “Het Louvre” in Parijs, wandelden door de “Samariakloof” op Kreta en bezochten het “Arkadi klooster”, eveneens op Kreta. Wat verder van huis gingen we met een bezoek aan de “Iquazu watervallen” (in Brazilië) en bezochten we de “Catedral Metropolitana” in Brasilia, waar de architect (Oscar Niemeijer, inmiddels 100 jaar oud) wat vertelde over zijn ontwerp.

John liet beelden zien van een “Expositie in de Bibliotheek Zevenhuizen”, van de schildersgroep van Marijke Rietbroek. John en Thea (de vrouw van Harry) maken daarvan deel uit.

De recentere films waaraan John en Harry samen hadden gewerkt, brachten ons naar het Duitse Potsdam. Fietsend met een gids bezochten zij allerlei bezienswaardigheden.

Verschillende vragen werden gesteld over de manier waarop de opnamen per fiets waren gemaakt.


potsdam

De rol van de gids kwam eveneens ter sprake (in een eerdere film was de gids meer in beeld, maar hij was

Duitstalig en daardoor voor velen onverstaanbaar). Later werd de stem van de gids bijna helemaal vervangen door de Nederlandse stem van Ada Verbree.

Alleen enkele essentiële uitspraken bleven behouden.

Cultuur kregen we te zien bij "Georgische kunstenaars in Potsdam", voorjaarskriebels kregen we bij "Beelden in Stilte". Dat vakantievieren ook wel eens inspanning kan betekenen zagen we bij "Saar Pedaal", een fietstocht over de hellingen langs de rivier de Saar op een autoloze zondag. Als extra kregen de fietsers daarbij naast het beroemde “koek en zopie”, de nodige hoeveelheid hemelwater aangeboden.




2005-01-05 Filmen bij kaarslicht


De eerste avond van 2005 gingen we er meteen tegenaan. Na dat we de beste wensen voor een nieuw (video-) jaar uitwisselden, opende de voorzitter de avond met een voor hem zeer korte speech. We weten, volgens hem, allemaal wat er het afgelopen jaar geweest is en wat er van ons in het nieuwe jaar van ons in clubverband verwacht wordt. We hadden ons in een stijlvol pak gestoken, om ( volgens het programma, dat staat vermeld in ons clubblad "IN BEELD"), bij de sfeervol gedekte tafels onder de kerstboom kaarsen te gaan filmen...

kaarslicht1

Helaas de kerstboom en de gedekte tafels waren reeds opgeruimd, maar de kaarsen waren er niet minder

sfeervol om. Ben had een draaiende "pingel" meegenomen, die niet pingelde. (Als je begrijpt wat ik bedoel..) Het was een verticale windmolen, die aangedreven werd door de opstijgende warmte van de er onder staande kaarsen. Het molenrad dreef een heuse minidraaimolen aan. 






Ben vertelde ons bij stemmig kaarslicht, hoe het avondprogramma is opgebouwd.

1. Hij toont enkele opnamen en geeft toelichting.

2. Een belichtingsdemo door Gerrit

3. De opdracht van Ben: 

a. Film de "Pingel" en probeer de optimale sfeer te bereiken. Maak closeups

b. Film een gezicht bij kaarslicht

c. Maak een totaalopname van de zaal, met of zonder lamp.


Eerst liet hij een aantal shots zien van de kaarsjesavond in de Dorpsstraat in Zoetermeer. Hij lichtte de beelden toe met commentaar, waaruit alle mogelijke en onmogelijkheden en problemen van het filmen bij kaarslicht aan de orde kwamen. Aldus gewaarschuwd, moesten wij het in de zaal ook proberen.


kaarslicht gerrit

Demonstratie van Gerrit Een opstelling met camera, waarbij een regelbare lamp, die van niets naar maximaal werd gedraaid, terwijl de camera achtereenvolgens een zwart-wit en een kleurentestkaart opnam. De belichting werd zo geregeld, dat in de min. stand de "sneeuw"of ruis uit het beeld weg was en de afscheiding tussen de verschillende vlakken net nog of nog net niet zichtbaar waren. Bij deze stand wed met een Luxmeter de luxwaarde bepaald.









bert

kleurenkaart










Vervolgens dezelfde tests, maar dan met de belichting optimaal, zodat een sprankelend beeld ontstond met goede kleurscheiding. Het beeld was direct zichtbaar op de TV.

Zo probeerden we 3 camera's uit, de prijzige Sony 2000, een JVC, en een "goedkope" Sony digital 8. 

Daarbij werden de volgende resultaten gemeten:

screenshot_01

Uit deze proef blijkt, dat het filmen in donker zonder extra middelen met een 1_CCD camera geen ruisvrije sprankelende beelden kan opleveren. De 3_CCD van Sony is hier heer en meester.

Dit was een heel verhaal, voor een korte test, maar nu begon het eigenlijke werk.

De pingel, Eddy, de zaal en zelfs de Dorpsstraat met Oude Kerk werden in alle mogelijke standen gefilmd. Ook Piet fungeerde als figurant achter een raam met van buiten vallend licht. Daarna werden de resultaten bekeken en vergeleken, terwijl de diafragmawaarden werden vermeld bij bepaalde belichting.

Joop van de Salentein vertoonde vervolgens zijn laatste film op de club: De aankomst van de Queen Mary 2 in de Nieuwe waterweg. Door verhuizing naar Zwolle hebben we afscheid genomen van Joop als lid van onze club.

Om net even voor half elf was het programma afgelopen, een perfecte timing voor een geslaagde leerzame avond.



© FVCZ.NL