2006-09-20 Henk Verbeek en Tano Guimento op bezoek.


Twee in onze regio zeer bekende filmers mochten we deze avond verwelkomen. Twee filmers, maar ook twee verschillende stijlen. Maar ook allebei met een aparte benadering.

De films van Henk zijn eigenlijk niet in een bepaalde categorie te vatten. Zijn het “vakantiedoku-

speelfilm-reportages”? Meestal door Henk zelf van commentaar voorzien. Of is commentaar niet het juiste woord en is het proza, poezie of zijn het overpeinzingen? Hoe dan ook levert dit aansprekende films op.

Gaetano (kortweg Tano) Guimento is vooral bekend van zijn korte speelfilms, meestal met zijn vaste acteur Bruno, eveneens Italiaan van geboorte.

We zagen achtereenvolgens:

“The good, the bad and the cookies” van Guimento met een verassend plot (de eigen cookies zijn er nog). “Het dakraam”(1992) van Henk Verbeek. Een one-shot filmpje van een klein dakraam met voorbij schuivende wolken en een maker die mijmert over wie er zoal door het raampje gekeken heeft en welke gedachten men daarbij heeft gehad. “Huwelijksreportage”(2002) van Guimento. Leuke reportage van een bruiloft in Spanje en een grappige mix van Italiaans en Spaans. Hele mooie beeldwisselingen, leuke muziek en aansprekende interviews. Een bewijs dat ook van een bruiloft een mooie film te maken is. 

rhoonse griendenjpg


Van Henk Verbeek zagen we verder “Land dat water ademt”, opgenomen in de Rhoonse grienden. Een mystieke film door woord, beelden en muziek. Goed oog voor details en een prima geluidsmix, maar het meest opvallende aan de film is de poëtische tekst. Volgens Henk begon het met leuke plaatjes. Het idee voor de tekst kwam van een wandelaar

met een hond. Zoek een stil plekje op en laat je gedachten gaan, dan kom je wellicht ook in trance voor het schrijven van zo’n tekst. “Verloren land”(2002) van Guimento was een documentaire van 18 minuten over het verlies van een volkstuincomplex en hetgeen dat voor de Italianen betekende. Uit meer dan 20 uur materiaal, verdeeld over 4 jaren, werd tenslotte een film van 18 min gemonteerd. De film is ook een stukje heimwee naar iets wat er niet meer is. “Versmeltende verbrokkeling”(1997) van Henk Verbeek liet ons genieten van kruiend ijs en winterse beelden, opgenomen in de Dortse kil. De fraaie lichtval op het ijs en muziek

Antarctica van Vangelis maakte het tot een boeiend geheel. “Glaasje op”(1993) was een korte 1 min speelfilm van Guimento, die ook op TV te zien is geweest. Een grappig filmpje over een aantal drinkebroeders die al beschonken een cafe binnenkomen, waarvan een al zo beschonken is dat hij op de grond valt. Clou: Hij mag niet, hij moet nog rijden, waarmee een man bedoeld wordt die lam op de grond ligt. “Voor het donker” is de nieuwste film van Henk Verbeek, met beelden van Noorwegen. Een deel van de beelden was al in 1994 opgenomen. De tunnelmuziek was weer van Vangelis. Treffende opmerking in de tekst “de Noorse hemel lijkt van steen” bij het rijden door de tunnel. De avond werd besloten met de speelfilm “Opgeruimd staat netjes” van Guimento. Een beetje luguber, maar toch ook grappig. Wat er niet kan gebeuren als iemand een verkeerd nummer draait en de butler zeer gezagsgetrouw is. Vooral het spel van de butler is prachtig.

Een avond om van te genieten met natuurlijk onze dank aan de makers, die Harry vergezeld liet gaan met een flesje wijn.


 CluB Webmaster: John Riegen / Harry van der Burgt