2010-05-05 Willemien Rotteveel over Inspreken


willemien_rotteveelOp een eerdere avond over "de stem bij de film" (2009-11-25) was Willemien Rotteveel ingegaan op het gebruik van de stem en de wijze van opnemen. Bij het inspreken maken velen de fout om dit zittend te doen, waardoor de stem niet op de juiste wijze wordt gebruikt. Wil je meer bereiken dan moet je dit serieuzer aanpakken en er voldoende aandacht aan besteden. In het kort: staan tijdens inspreken, armen losjes langs het lichaam, iets wijdbeens en met iets gebogen knieën. Stem vooraf opwarmen, ademhaling niet vanuit de borst maar vanuit de buik. Voor het echte inspreken moet je dat ook even oefenen.

Vanavond werd meer ingegaan op voorbeelden van recent ingesproken en meegebrachte films. Begonnen werd met een film van Willem Koelewijn over het legermuseum in Delft en ingesproken door zijn kleindochter. Volgens Willemien is het natuurlijk erg leuk dat ze zoiets wil doen. Dat moet je koesteren en verder ontwikkelen. Nu was het nog wat te gehaast en was de stem te hoog. Ze leek wat nerveus en gespannen, waardoor veelal te snel en te gehaast werd gesproken. Advies: met haar doorgaan, maar rustiger en langzamer spreken.

Tussendoor gaf Willemien nog wat adviezen. Hoe bereik je dat ingesproken tekst niet opgelezen wordt? Belangrijk daarbij is vaak lezen, hardop voorlezen. Probeer pauze en ritme in het verhaal te brengen. Dit kan bijvoorbeeld door te lopen: stap, stap, stap. Gebaren kunnen daarbij ook helpen. Een ruime klank bereik je met gespreide armen, iets kleins door de handen bij elkaar te brengen. Je moet daar niet staan als een pilaar. Maar vooral veel doen en luisteren naar jezelf en anderen.

De volgende film was van Jan de Bloois over Latouche. Woorden werden teveel ingeslikt, klinkt binnensmonds, niet voldoende ontspannen. Woorden moeten wel worden afgemaakt. Eddy Jansen had "Thee" meegebracht. Voor Willemien ook een stuk herkenning uit Seoul. Tekst begon wat te abrupt. Voor een mannenstem was de stem ook wat hoog en valt daardoor ook minder op. Zou voller en mooier kunnen klinken.

Na de pauze luisterden we naar de stem bij "1000 religie in Zoetermeer", ingesproken door de vrouw van Ben. Een rustige, mooie en duidelijk stem. Wel wat hoog met ook een te hoge ademhaling. Hierbij werd ook een een stoorsignaal bemerkt. Geadviseerd werd op te nemen in een ruimte met zo min mogelijk elektrische apparatuur en zelfs stekkers uit het stopcontact te halen.

"Ben je 60" had weer de kenmerkende stem van Gerrit. Duidelijk en goed verstaanbaar. Bij het interview hoorden we twee totaal verschillende stemmen. De man van de radio was duidelijk te volgen, het meisje als journaliste van het Streekblad  was nauwelijks te verstaan. Vervolgens bespraken we nog een paar oude films van Gerrit, die duidelijk wat ouder waren. Opnieuw de kenmerkende stem, goed commentaar, maar soms technisch wat minder met hier en daar wat ruis.

Aan het einde van de avond bedankte de voorzitter Willemien voor de bereidheid weer een avond voor ons te willen verzorgen.


 CluB Webmaster: John Riegen / Harry van der Burgt